Inclusie werkt (niet).
Mijn eerste boek, nu in de boekhandel. Geen handleiding, geen DEI-checklist. Wel een ander soort kijken, voor wie voelt dat het hier niet klopt maar het nog niet kan benoemen. Pak het mee als het iets in je raakt.
Mijn eerste boek, nu in de boekhandel. Geen handleiding, geen DEI-checklist. Wel een ander soort kijken, voor wie voelt dat het hier niet klopt maar het nog niet kan benoemen. Pak het mee als het iets in je raakt.
Charters ondertekend. Trainingen gevolgd. Werkgroepen opgericht. Awareness sessies. Charters opnieuw ondertekend.
En toch. Op vrijdagmiddag, in de meeting waar de beslissingen vallen, gebeurt er nog steeds wat er voor al die charters ook gebeurde. Dezelfde mensen praten. Dezelfde stemmen worden onderbroken. Dezelfde namen verschijnen op de kortlijst. Dezelfde nieuwkomers vertrekken na achttien maanden.
Ik schreef dit boek omdat ik er klaar mee was. Niet met inclusie. Met de manier waarop we erover doen. Met de illusie dat een goedbedoelde training, een mooi rapport, een geüpdatet beleidsdocument iets verschuift in hoe we elkaar dagelijks behandelen.
Tien jaar in vergaderzalen heeft me iets geleerd: het probleem zit niet bij de mensen. Het zit in het systeem dat we elke dag onderhouden. Vaak zonder het door te hebben. Dit boek legt dat systeem bloot, zodat je het kan herkennen voor je er zelf aan meebouwt.
Voor leiders die merken dat hun beleid mooi staat op papier en niet binnenkomt op de werkvloer.
Voor HR die jaarlijks rapporteert over diversiteit en stilletjes weet dat de inclusie het zwakke punt is.
Voor iedereen die in een vergaderzaal zat waar iemand iets zei dat schuurde. En die naar huis ging met de vraag of ze hadden moeten reageren. Als je dat herkent, is dit boek voor jou geschreven.
Wat zit er onder de oppervlakte? Welke afspraak, uitgesproken of niet, wordt hier elke dag bevestigd? Welk mechanisme houdt de boel in stand, ook als iedereen het beste wil?
Niet om ergens een punt te scoren. Wel om te zien wat we zelden bij naam noemen. Bias, fit, covering, employee silence, moral licensing, status quo. Niet als jargon. Als mechanismen die je herkent zodra je weet waar je moet kijken.
En dan, pas dan, de vraag wat er anders kan. Niet vanaf maandag. Niet vanaf het volgende kwartaal. Vanaf de volgende vergadering, vrijdagmiddag, om vier uur. Daarvoor is dit boek er. Nu te lezen.
Een handleiding voor een betere DEI-strategie
Een uitnodiging om anders te kijken naar wat er al is
Vijf tips om je team meer inclusief te maken
Scènes uit echte vergaderzalen, mechanismen in gewone taal
Een rapport over hoe slecht het ervoor staat
Een eerlijke kijk op hoe we elkaar dagelijks behandelen
Ik schreef zelf een korte intro bij het boek voor Managementboek. Daar krijg je een gevoel voor de toon, de thema's en waar het boek je mee naartoe neemt. Lees het, en kijk daarna of het je iets doet.